preek op 30e zondag door het jaar B, 27 oktober 2024, in de Clemenspoort

Aan het einde van de preek speel ik een lied: Bartimeüs, de blinde bedelaar. Het was deel van een musical dat wij als de Band van de redemptoristen in de jaren 1980 componeerden en speelden. Ik heb het in Nederlands vertaalt en gezonden. Ik ben mij bewust dat de stijl van de jaren 1980 is. Maar voor mij is het een heel emotionele en goede herinnering.

Blind zijn is moeilijk; je brood verdienen door te bedelen.
Het is zwaar om niets anders te hebben
dan wat anderen in je schoot leggen.

Op een dag zal Jezus langskomen;
Wat lang in mij verborgen is, schreeuwt het uit:
Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij! Jezus, Zoon van David, ontferm U!

Alle duisternis, alle verlatenheid, alle twijfel, al mijn angst;
Alle duisternis, alle verlatenheid, alle blindheid, alle zinloosheid roepen nu uit mij:
Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij! Jezus, Zoon van David, ontferm U!

Alle duisternis, alle verlatenheid, alle twijfel, al mijn angst;
Alle duisternis, alle verlatenheid, mijn binnenste breekt opeens naar buiten,
niemand zegt nu: “Zweig!”
Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij! Jezus, Zoon van David, ontferm U!

Ik ben op weg naar Hem. Ik heb mijn plaats verlaten, mijn mantel weggegooid.
Ze willen me vasthouden, willen me tegenhouden. Dat kunnen ze niet.

Hij roept me, hij kijkt me aan. Hij maakt me heel, hij laat me zien.
Hij roept me, Hij maakt me heel voor de weg die ik nu moet gaan.
Laat me nooit vergeten, Heer, dat ik een “blinde” was,
Laat me uw weg gaan met vreugde, Heer, dankbaar, jaar na jaar.

Jezus, Zoon van David, ik prijs uw genade, Jezus, Zoon van David, ik prijs U!
Jezus, Zoon van David, ik prijs uw genade, Jezus, Zoon van David, ik prijs U!

Hier nu het liedje: