5e paaszondag jaar C, 18e mei 2025 in de kerk Oude Bareel

Lezing: Verhaal: Het huis dat liefde bouwde

Er was eens een dorp waar iedereen zijn eigen steen had.

De ene had een zware steen, want hij had veel meegemaakt.
De andere had een gladde steen, want hij hield van rust en stilte.
Weer een ander had een gekartelde steen, omdat hij soms snel boos werd.
Iedereen droeg zijn steen met zich mee — sommigen trots, anderen met moeite.

Op een dag kwam er een wijze vrouw langs. Ze zei:
“Met al jullie stenen kunnen we een huis bouwen. Een huis van liefde.”

Maar de mensen schudden hun hoofd.
“Dat kan niet. Mijn steen past niet bij die van hem.”
“Zij is te anders.”
“Die steen is te scherp. Die van mij zal barsten.”

Toch moedigde de vrouw iedereen aan om te bouwen, maar eerst legde ze zelf een steen in het midden van de bouwplaats.
Die steen had de vorm van een anker. Met deze steen had de vrouw er alle vertrouwen en hoop in dat er een huis van liefde kon worden gebouwd.

Iedereen begon te bouwen: de mensen legden de stenen naast elkaar,
hoog en laag, ruw en glad, zwaar en licht.
Sommige stenen moesten een beetje worden bijgeslepen,
sommige leerden rusten op een ander.

Langzaam groeide er iets moois: een huis zonder muren,
met een grote open deur en ramen naar alle kanten, het anker in het midden.

Toen het klaar was, keek iedereen vol liefde naar het huis.
Het huis is gebouwd met hoop en vertrouwen. In het huis is er plaats voor iedereen, hoe verschillend ook. Dit is een huis zoals God de wereld heeft gewild, en wat Jezus ons heeft voorgeleefd.

De vrouw voegde er nog 1 ding aan toe: boven de deur grifte ze de tekst:
“Heb elkaar lief, zoals Ik jullie heb liefgehad.”